Wat maakt je boos? Hmm een vraag waar ik toch even over na moet denken….
Ik ben eigenlijk niet zo vaak boos.
Boos is een emotie die ik niet zo goed beheers. Boos vertaalt zich bij mij vaak in verdrietig zijn. Niet echt adequaat dus. Ik heb mezelf afgeleerd om boos te worden op anderen. Want als ik boos word op iemand, dan zou ik diegene wel eens kunnen kwetsen. En dat is iets wat ik erg moeilijk vind.
Wat ik vergeet, is dat ze mij wel kwetsen met hun gedrag. En dat ik dus alle reden heb om boos te zijn.
Bijvoorbeeld als mensen iets beloven en hun afspraak niet nakomen. Dat is voor mij iets waar ik erg boos over kan zijn. Ook al uit ik dat zelden. Maar van binnen vreet dat aan me.
En ja ik heb een aantal momenten in mijn hoofd, die me met terugwerkende kracht nog steeds boos maken. Maar meteen komt daar ook een gevoel bij los, van ontzettend teleurgesteld zijn. Teleurgesteld in de mensen die hun beloftes niet waar maken. Die van alles zeggen met hun mond, maar het niet doen. Maar oh wat vind ik het moeilijk om dat naar hen te uiten!
Volgens mij een punt om aan te werken. Boos worden als er reden is om boos te zijn! Een leerpunt voor mij in 2010.
Dus… schrik niet als ik ineens boosheid laat zien. Want dat zal voor de mensen om me heen net zo nieuw zijn als voor mezelf. Voor allemaal even wennen dus!
**What makes you angry? Hmm a question I have to think about….
I am in fact not frequently angry. Anger is a emotion which I do not master well. Anger translates itself at me in sadness mostly. Not real adequately therefore.
I have unlearned myself to become angry on others. Because if I become angry on someone, then I could hurt them. And that is something that I find difficult.
What I forget, is that they hurt me, however, with their behavior. And that I therefore have all reason to be angry.
For example if people promise something and do not comply with their appointment. That is for me something I can be very angry about. Even if I let show that seldom. But devour that of within to me.
And yes I have a number of moments in my head, who makes me still angry with retroactive effect. But immediately there also comes a feeling at loose, of appalling disappointed. Disappointed in people who do not prove their promises. They say of everything with their mouth, but not doing it.
But oh what do I find it difficult to express that to them!
According to me a point to work on. Be angry if there is a reason to be angry! A learning point for me in 2010.
Therefore… don 't be frightend if I show all of a sudden anger. Because that will be as new for people around me as for myself. We all have to get used to it!
Love, Miranda
